باز این چه شورش است

امشب یاد مادر بزرگ پدریم افتادم.

خدا رحمتش کنه. یه دل داشت به وسعت دریا. هر سال این ماه میرفتیم خونش و همه با هم میرفتیم امامزاده . همیشه صدای این نوحه تو گوشم بود . از بچگی عاشقش بودم. یاد اون گنجشک گوشه امامزاده که لای پرده ها گیر کرده بود به خیر. یاد اون دیگ های بزرگ نذری . یاد اون همه عشق و ارادت و مستی . یاد سینه و زنجیر هیئت بخیر. خدا همشون رو رحمت کنه.

باز این چه شورش است که در خلق عالم است
باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتماست

باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین
بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظماست

این صبح تیره باز دمید از کجا کزو
کار جهان و خلق جهان جمله درهماست

گویا طلوع میکند از مغرب آفتاب
کاشوب در تمامی ذرات عالم است

گرخوانمش قیامت دنیا بعید نیست
این رستخیز عام که نامش محرم است

در بارگاه قدس که جای ملال نیست
سرهای قدسیان همه بر زانویغم است

جن و ملک بر آدمیان نوحه می کنند
گویا عزای اشرف اولاد آدماست

خورشید آسمان و زمین، نور مشرقین
پرورده ی کنار رسول خدا، حسین